Nieuwe struikelsteen voor Edouard Servranckx in de Processiestraat in Wilsele
Op woensdag 21 oktober werd een nieuwe struikelsteen ingehuldigd ter nagedachtenis van Edouard Servranckx in de Processiestraat 41 in Wilsele. Servranckx werd tijdens de Tweede Wereldoorlog door de Duitse bezetter opgeroepen voor verplichte tewerkstelling in Duitsland. Hij sloeg op de vlucht, maar werd alsnog opgepakt en in 1944 gedeporteerd.
“Met deze nieuwe struikelsteen in Wilsele herdenken we op initiatief van de familie het oorlogsverhaal van Edouard Servranckx en maken we dit zichtbaar in het Leuvense straatbeeld”, aldus schepen van cultuur Bert Cornillie. “De 21e Leuvense struikelsteen ligt symbolisch voor het huis waar Edouard na de Tweede Wereldoorlog met zijn familie woonde. De struikelstenen van de Duitse kunstenaar Gunter Demnig houden wereldwijd de herinnering aan slachtoffers van het nazisme levend.”
Onder dwang werken voor de Duitse oorlogsindustrie
Edouard Servranckx (°18 juni 1923, Leuven) groeit op aan de Kapucijnenvoer. Hij werkt vanaf 1942 als technieker aan het Instituut voor Mechanische Bewerkingen van de KU Leuven, onder leiding van professor Oscar Peters. Tijdens WO II ontvangt hij een brief voor verplichte tewerkstelling in Duitsland. Hij geeft hier geen gevolg aan en vermijdt vanaf dan zijn huis. Toch pakt de Duitse bezetter hem op 11 juli 1944 op en deporteert hem via Leuven, Brussel en Etterbeek naar Venusberg bij Dresden. Daar moet hij onder dwang werken voor de oorlogsindustrie.
Wanneer de oorlog op zijn einde loopt, begint voor Edouard een uitputtende tocht naar huis. Na de bevrijding in april 1945 bereikt hij te voet de rivier de Elbe. Daar krijgt hij hulp van het Rode Kruis. Twintig dagen later komt hij aan in Leuven, waar hij maanden nodig heeft om te herstellen. Daarna bouwt hij stap voor zijn stap een nieuw leven op. In 1948 trouwt hij met Maria Julia Mertens, met wie hij zes kinderen kreeg. Edouard werkt achtereenvolgens bij de NMBS, het vervoersbedrijf STACA en brouwerij Artois. Hij overlijdt op 8 april 2013.
Zijn dochter Maria Servranckx getuigt: “Tijdens zijn leven vertelde hij niet makkelijk over deze periode. Vanaf de komst van de kleinkinderen en documentaires op televisie liet hij af en toe iets los. Hij moet er in barre omstandigheden geleefd hebben. Hij leed honger en kou en werd dagelijks geconfronteerd met geweld, ziekte en dood. Tot op het einde van zijn leven kampte hij met lichamelijke letsels.”
De struikelsteen ter herinnering aan Edouard Servranckx ligt in de stoep voor het huis in de Processiestraat waar hij vanaf de jaren 1950 met zijn gezin woonde.
Over struikelstenen
Struikelstenen, of Stolpersteine, zijn kleine bronskleurige gedenktekens van 10 bij 10 cm, in het voetpad voor de laatste woning van slachtoffers van het naziregime. Ze maken deel uit van een internationaal herdenkingsproject van kunstenaar Gunter Demnig. Vandaag liggen er al meer dan 115.000 struikelstenen verspreid over Europa, waarvan 21 in Leuven. Een kaart met alle Struikelstenen vind je terug in de Stolpersteine App.
.jpg)
Op 19 oktober werden ook twee struikelstenen in Oud-Heverlee geplaatst ter ere van verzetslui Henri Verreydt (1914-2000) en Albert Blanchart (1916-1944).
De foto’s bij dit persbericht zijn uitsluitend bestemd voor gebruik door de pers. Ze mogen enkel worden ingezet in journalistieke berichtgeving en nieuwskanalen in het kader van dit onderwerp. Het is niet toegestaan deze beelden te gebruiken voor politieke doeleinden, verkiezingscommunicatie, commerciële campagnes of andere vormen van promotionele communicatie.
